Menu
Wandelblog

Ssstilte wandelroute in de Vlaamse Ardennen

Vorige week belandde ik eindelijk nog eens in mijn geliefde Vlaamse Ardennen. Twee keer zelfs. Ik maakte er een korte wandeling in natuurgebied de Nuchten — het knuppelpad daar … O-M-G — en het artikel kreeg al vorm in mijn hoofd. De dag nadien keerde ik terug naar de heuvelende streek voor de Stilte wandelroute in Everbeek, vlak bij de taalgrens. De zon was net op en voorzag alles van een gouden randje … Change of plans. De Nuchten kunnen nog wel een weekje wachten. In deze post wil ik jullie eerst laten meegenieten van de prachtige wandeling van iets meer dan 13 km in de gemeente met twee dorpskernen. Absolute coup de cœur!

Everbeek-Beneden en Everbeek-Boven

Everbeek werd pas in 1963, na het vastleggen van de taalgrens, een Vlaamse gemeente en maakt sinds 1977 deel uit van Brakel. In het zuiden, in de vallei van de Terkleppebeek, vind je Everbeek-Beneden met de oudste dorpskern van de gemeente. Op een hoge heuvelrug in het noordwesten ligt Everbeek-Boven, een jongere parochie die zich op het einde van de 19de eeuw afscheidde van de Sint-Mariaparochie.

Landschappelijk vormen beide Everbeken echter een mooi geheel. Ze strekken zich uit over afgeronde heuvelruggen, diep ingesneden door talrijke beekdepressies. Hier en daar, tussen de akkers en graslanden door, zie je nog restanten van de uitgestrekte loofbossen van weleer of bronbossen die met hun unieke vegetatie de steile heuvelflanken bedwingen. De weidse, golvende vergezichten zijn een absolute lust voor het oog.

Van bos langs kapel via helling over beek

Verspreid over Everbeek liggen de Everbeekse Bossen, een netwerk van kleine en grote bossen die overblijven van een eeuwenoud bossencomplex tussen Brakel en Ronse. Dankzij hun ligging op de flanken van getuigenheuvels, bleven sommige delen van deze oerbossen vrij intact. De gronden waren omwille van hun steile ligging immers niet geschikt voor de landbouw.

Na de start aan de Sint-Jozefskerk in ‘het Bovenkwartier’, duik je meteen de vrije natuur in. Al gauw kom je terecht in het Steenbergbos en zijn wastines, waar vreedzame grazers tijdens de zomermaanden een mozaïeklandschap met grasland, ruigte, jong bos en braamstruwelen onderhouden.

Één van deze bossen is het brongebied van de Terkleppebeek die hier vorm geeft aan de vallei. Het pad langs de oevers van dit idyllische stroompje brengt je naar het hart van Everbeek-Beneden. Onderweg passeer je verschillende kruisen en kapelletjes, zoals de Pijkskapel. Van het bouwwerkje dat in 1815 werd opgetrokken door drie soldaten na de veldtocht naar Rusland onder Napoleon, blijven alleen de vloer en één van de oorspronkelijk drie taxussen — één voor elke soldaat — over. In 2017 werd de site ommuurd en bracht men een verwijzing naar de oude kapel aan.

Verder op de route wandel je langs de Kollebroeken, een kleiner bos waarvan de laagste delen in het vroege voorjaar onder water staan. Ook dit bos gaat over in een begraasde wastine, omzoomd door knotwilgen en struweel. Via het Tiep-Tiap pad, dat op het eerste gezicht privéterrein lijkt maar het niet is, wandel je door de mooie vallei uiteindelijk terug naar Everbeek-Boven. 

Knooppuntenwandeling

De Stilte wandelroute is een knooppuntenwandeling binnen het wandelnetwerk Bronbossen. Je wandelt hoofdzakelijk op onverharde paden die je volledig het gevoel geven ver van de drukke wereld te zijn. De route heeft haar naam zeker en vast verdiend. De stilte is haast tastbaar aanwezig en wordt enkel benadrukt door wat gebalk, gekraai, geloei, een occasionele blaf of een specht die met zijn getik wat vrouwtjes probeert te lokken …

Deze knooppuntenroute stond al heel lang op mijn bucket list en belandde nog tijdens de wandeling op een ander lijstje, namelijk dat van mijn persoonlijke top 10. Ik heb al zoveel routes verkend — onze wandelwijzer telt inmiddels al 66 entry’s — en het is zeker waar dat de laatste nieuwe vaak een plaatsje bovenaan krijgen omdat ze nog vers in het geheugen zitten.

En toch … Wegels die zich langs glooiende akkers, graslanden, bossen, beken en zelfs achtertuinen slingeren; kapelletjes en kruisen die herinneren aan het religieuze verleden; herten die geschrokken maar sierlijk over de hellingen huppelen; kuitenbijters die in de Ronde van Vlaanderen niet zouden misstaan; enzovoort, enzovoort. Dit alles, badend in een zee van gouden licht en een oase van rust. Ik denk niet dat die ⭐ verder betoog behoeft.

Praktisch

  • Sint-Jozefskerk, Muiterijstraat, 9660 Everbeek-Boven (Brakel)
  • 13,13 km
  • ± 2 uur 40 min.
  • 182 hoogtemeters (intensieve wandeling)
  • 36 % verhard
  • Knooppunten, GPX of volgen op kaart
  • Parkeren kan in de buurt van de kerk

Ik kwam op mijn route geen obstakels tegen. Blijf echter steeds alert. Ik kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor onvolledige en/of niet accurate routebeschrijvingen. Ik kan in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor enig direct of indirect verlies of schade voortkomend of verbonden met het gebruik van deze website. Vind je mijn foto’s mooi? Fijn! Wil je foto’s van mijn blog gebruiken? Vraag dan eerst om toestemming!