Menu
Wandelblog

De triptiek van Galmaarden: de Ringmuswandeling Rood

Toen ik op een grijze dag in juni naar Galmaarden trok voor de rode Ringmuswandeling, was Lutgarde van de toeristische dienst er het zonnetje in huis. Overstelpt met prachtige brochures vol heerlijke wandeltips in Vlaams-Brabant, beloofde ik op een minder typisch Belgische zomerdag terug te komen voor een herkansing. Want ofschoon ik helemaal ondersteboven was van de witte en zwarte Ringmuswandelingen die ik beide deed onder een stralend blauwe hemel, had de rode lus niet hetzelfde effect. Belofte maakt schuld en dus keerde ik vorige week terug naar het dorp zonder kerktoren. In deze post vertel ik je meer over de Ringmuswandeling Rood, het sandwichkind van de familie. Wil je graag meer lezen over de andere lussen en te weten komen waarom Galmaarden geen kerk meer heeft, dan verwijs ik je graag naar deze post.

Voetpad op de Ringmuswandeling Rood

Drie totaal verschillende wandelingen

Van Pol de Mont tot Urbanus: menig inwoner van Pajottenland bezong de troeven van deze zachtglooiende streek. Op de drie Ringsmuswandelingen maak je uitgebreid kennis met het Toscane van de Lage Landen. Hoewel er kleine overlappingen zijn, zijn de witte, rode en zwarte routes in essentie drie verschillende wandelingen met elk hun eigen karakter.

Op de witte Ringmuswandeling (9 km) maak je kennis met enkele van de mooiste natuurplekjes in Galmaarden. Via onverharde wegen en holle wegels dein je mee op het golvende landschap. Ik maakte deze wandeling op een heel zonnige en warme zondag samen met mijn man en we waren het unaniem eens: de witte Ringmuswandeling is een topper ⭐!

Amper een dag later keerde ik al terug om me ook te wagen aan de zwarte Ringmuswandeling, een joekel van maar liefst 33 km. Ik verwachtte me aan een iets minder rustieke tocht, maar het tegendeel bleek waar. Natuurlijk wandelde ik soms langs dorpsstraten en iets minder fraaie plekjes, maar dat maakte de passage langs prachtige stukjes natuur zoals de Congoberg en de Markvallei meer dan goed. De zwarte Ringmuswandeling is gewoon perfect voor wie kennis wil maken met het natuurlijke en culturele erfgoed dat Galmaarden te bieden heeft.

En de Ringmuswandeling Rood?

Ik wou dat ik kon zeggen dat de rode Ringmuswandeling het perfecte compromis is voor wandelaars die 9 km te kort en 33 km te lang vinden. Helaas is dat niet het geval. Want hoewel je op deze wandeling van om en bij de 18 km kennis maakt met iconen zoals de Discart- of Gemelingenmolen, het natuurreservaat Markvallei, de Sint-Pauluskapel, de Noremansberg en ook de Bosberg, is het verder een vrij saaie route. Aan maïs- en korenvelden geen gebrek, buurtwegels en veldpaden zijn er ook, maar de middelste van de drie Ringmuswandelingen heeft niet dezelfde wow factor als de andere twee. Om één of andere reden kon zelfs het stukje door de Markvallei deze wandeling niet naar een hoger niveau tillen. Ik citeer mijn man, die ook weer van de partij was: “Amaai, de witte Ringmuswandeling was toch een pák mooier!” Ik treed zijn mening bij.

Even heb ik getwijfeld of ik de Ringmuswandeling Rood wel zou toevoegen op de blog. Ik wilde deze wandeling immers zó graag écht leuk vinden en er met evenveel animo over schrijven als over de andere twee routes. Dat kan ik, met oprechte spijt in het hart, niet. Iemand die niet vaak wandelt op het Vlaamse platteland zou vast wel onder de indruk zijn, maar er zijn zoveel mooiere routes dan deze. Ik ben wel blij dat ik de wandeling gemaakt heb omdat zo het Ringmusverhaal wat mij betreft voltooid is. De route is net zoals de twee andere Ringmuswandelingen bewegwijzerd, maar hier en daar ontbreekt een bordje. Onderaan vind je het GPX bestand van de route en twee kaartjes, eentje met enkel de Ringmuswandeling Rood en eentje met alle drie de wandellussen.

De Ringmuswandeling Rood vind ik dus geen absolute aanrader, al heeft de wandeling natuurlijk wel een aantal mooie of lekkere plekjes in de aanbieding, zoals de pittoreske molen en het ambachtelijke ijs van De Calogne. Gelukkig is de ijshoeve maar 1 km verwijderd van het Baljuwhuis, het vertrekpunt van de drie Ringmuswandelingen. Je kan er dus perfect heen na de witte of zwarte lus ook. Dát is dan wel weer een aanrader!

Praktisch

  • Baljuwhuis, Marktplein, 1570 Galmaarden
  • 18 km
  • ± 3 uur 45 min.
  • 165 hoogtemeters (intensieve wandeling)
  • ± 30 % onverhard (drassig bij nat weer)
  • Bewegwijzerde route, GPX of volgen op kaart
  • Niet geschikt voor kinderwagens en rolstoelen
  • Parkeren kan op het marktplein
  • Honden moeten op sommige delen van het traject aan de leiband
  • Rond km 6 staat een picknicktafel en rond km 12 (voorbij de Noremansberg) staat een bank; ook het dorpscentrum van Galmaarden heeft wat te bieden
  • In de lente/zomer kunnen sommige paden wat overwoekerd zijn; de gemeente werkt ze af en toe bij
  • Voor een ambachtelijk ijsje kan je terecht bij hoeve De Calogne, Tasseniersstraat 24

Ik kwam op mijn route geen obstakels tegen. Blijf echter steeds alert. Ik kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor onvolledige en/of niet accurate routebeschrijvingen. Ik kan in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor enig direct of indirect verlies, schade of letsel voortkomend uit of verbonden aan het gebruik van deze website. Vind je mijn foto’s mooi? Fijn! Wil je foto’s van mijn blog gebruiken? Vraag dan eerst om toestemming!